Śnieguliczka Chenaulta
Symphoricarpos chenaultii

Śnieguliczka Chenaulta Symphoricarpos chenaultii Śnieguliczka Chenaulta to atrakcyjny krzew z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae) dorastający do 0,5 metra wysokości. Ma szeroko rozpostarte, ścielące się po ziemi pędy. Liście są drobne, zielono-żółte, a wiosną wpadają w odcień ciemnopomarańczowy. Kwitnie wczesnym latem. Na roślinie pojawiają się niewielkie, jasnoróżowe, miododajne kwiaty, z których pod koniec lata rozwijają się małe, kuliste, różowoliliowe, niejadalne owoce, które pozostają na pędach jeszcze długo po opadnięciu liści.
Śnieguliczka Chenaulta jest rośliną stosunkowo mało wymagającą i dość odporną na miejskie zanieczyszczenia powietrza. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub półcienistym oraz na żyznym, wilgotnym podłożu, chociaż w gorszych warunkach także sobie poradzi. To doskonała roślina okrywowa, nadająca się do sadzenia na skarpach, nasypach lub wzdłuż ścieżek. Można z niej tworzyć także niskie żywopłoty, oddzielające różne części ogrodu.

SZCZEGÓŁOWY OPIS

Rodzaj rośliny: Śnieguliczka Chenaulta Symphoricarpos chenaultii jest wieloletnim krzewem ozdobnym z rodziny Przewiertniowatych.
Zastosowanie: doskonała roślina okrywowa, nadająca się do sadzenia na skarpach, nasypach lub wzdłuż ścieżek. Można z niej tworzyć także niskie żywopłoty, oddzielające różne części ogrodu.
Wielkość: dorasta do 0,5m wysokości.
Kwiaty: niewielkie, jasnoróżowe, miododajne.
Kwitnienie: termin kwitnienia od czerwca do lipca.
Owoce: małe, kuliste, różowoliliowe, niejadalne.
Liście: małe, jajowate, zielon0-żółte i lekko owłosione od spodu. Jesienią długo pozostają na krzewie.
Rozmnażanie: poprzez sadzonki z nowych pędów, przez oddzielanie zakorzenionych części pędów.
Stanowisko: najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, półcienistych.
Warunki glebowe: dobrze rośnie na przeciętnych glebach ogrodowych, umiarkowanie wilgotnych i przepuszczalnych,
Odporność na choroby i zimę: śnieguliczka Chenaulta jest mrozoodporna i odporna na choroby.

DODATKOWE WIADOMOŚCI

Śnieguliczka charakteryzuje się bardzo małymi wymaganiami co do podłoża, może rosnąć na jałowych, kamienistych i piaszczystych, suchych glebach. Najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, żyznych, umiarkowanie suchych lub lekko wilgotnych.
Najlepszym okresem na cięcie śnieguliczki jest koniec zimy lub wczesna wiosna. Prześwietlamy nadmiernie zagęszczone okazy, usuwamy pędy stare, chore i krzyżujące się, a także zbędne odrosty.

NA FOTOGRAFII